دلـبـر بـرفـت و دلـشـدگـان را خـبـر نکرد

دلـبـر بـرفـت و دلـشـدگـان را خـبـر نکرد
یـاد حـریـف شـهـر و رفـیـق سـفـر نکرد
یـا بـخـت مـن طـریـق مـروت فروگذاشت
یــا او بـه شـاهـراه طـریـقـت گـذر نـکـرد
گـفـتـم مـگـر بـه گـریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد
شـوخـی مـکـن کـه مـرغ دل بـیقـرار من
سـودای دام عـاشـقـی از سـر بـه درنکرد
هر کس که دید روی تو بوسید چشم من
کـاری کـه کـرد دیـده مـن بـی نـظـر نکرد
مـن ایـسـتاده تا کنمش جان فدا چو شمع
او خـود گـذر بـه ما چو نسیم سحر نکرد